Jego historia sięga XIV wieku. Wtedy właśnie król Kazimierz Wielki założył gród nad Brdą. Niedługo potem wytyczono rynek. W 1425 roku postawiony został drewniany budynek ratusza. Prawie wiek później, w latach 1509-1519 zbudowano ceglany ratusz, solidniejszy od tego, który spłonął w pożarze. W 1600 roku dobudowane zostały dwie barokowe wieże. Cała konstrukcja przetrwałą do 1830 roku. Materiałami wykorzystywanymi do budowy legendarnego budynku był cegły i otoczaki, którymi wyłożone zostały podłogi. Zdaniem archeologów, w piwnicach ratusza znajdowało się więzienie. Teza ta wydaje się mieć mocne podstawy. Na ścianach piwnic można bowiem odnaleźć wyryte kreski. Więźniowie w ten sposób odliczali dni, jakie pozostały do końca kary. Udało się również ustalić, że do ratusza przylegały budy kramarskie pełniące funkcje usługowe, stanowiące pracownie dla wielu rzemieślników, takich jak garncarze, krawcy itd.


Innym ważnym osiągnięciem archeologów było dotarcie do warstw stratygraficznych (stratygrafia - dział geologii, nauka zajmująca się ustalaniem kolejności warstw skalnych oraz ustalaniem ich wieku, źródło: portal wiedzy WIEM, onet.pl). Sięgają one nawet do 2 metrów. Świadczą one o istnieniu osadnictwa na ziemiach bydgoskich sprzed ponad dwóch tysięcy lat!
Znalezione zostały też duże ilości ceramiki, kości należących do bydła i trzody chlewnej, monety, narzędzia. Znaleziska zapewne powiedzą wiele o życiu mieszkańców dawnego grodziska.


Wpuszczenie bydgoszczan i turystów na teren wykopalisk okazało się dobrym posunięciem. Codziennie były odwiedzane przez kilka grup. W przekonaniu, jak dobry był to pomysł utwierdziły mnie pytania zadawane przez dzieci. Były one zainteresowane głównie znaleziskami, takimi jak naczynia, przedmioty codziennego użytku czy kości zwierzęce. Interesowało je głównie życie codzienne mieszkańców dawnej Bydgoszczy. Okazało się po raz kolejny, że historia może być fascynująca. Trzeba ją tylko pokazywać w interesujący sposób.

Zobacz galerię zdjęć