Uczestnictwo w projekcie jest związane z wprowadzeniem najwyższych standardów uśmierzania bólu pooperacyjnego. Dla pacjentów tych placówek oznacza to, że podczas pobytu w szpitalu nie będą niepotrzebnie cierpieć - otrzymają pełną informację dotyczącą postępowania przeciwbólowego, a po zabiegu ból, jaki odczuwają będzie regularnie mierzony i właściwie uśmierzany.

W województwie kujawsko-pomorskim certyfikat ,,Szpital bez bólu" posiadają już 10 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką SPZOZ w Bydgoszczy, ul. Powstańców Warszawy 5 oraz Wojewódzki Szpital Dziecięcy, ul. Konstytucji 3 Maja 42 w Toruniu.

O jego otrzymanie starają się także:
- PS ZOZ Inowrocław Szpital Powiatowy, ul. Poznańska 97 w Inowrocławiu
- Specjalistyczny Szpital Miejski im. M. Kopernika w Toruniu, ul. Batorego 17/19
- Szpital Zespolony im. L. Rydygiera w Toruniu, ul. Św. Józefa 53/59
- Wielospecjalistyczny Szpital Miejski im. Dr. Emila Warmińskiego SPZOZ w Bydgoszczy, ul. Szpitalna 19

Certyfikaty ,,Szpital bez bólu" przyznawane są wspólnie przez Polskie Towarzystwo Badania Bólu oraz Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, Towarzystwo Chirurgów Polskich i Polskie Towarzystwo Ortopedyczne i Traumatologiczne. O uzyskanie certyfikatu może ubiegać się każdy szpital lub pojedynczy oddział w Polsce.

Warunkiem otrzymania certyfikatu ,,Szpital bez bólu" jest wprowadzenie procedur określonych przez organizatorów projektu. Po pierwsze cały personel zajmujących się pacjentami w okresie okołooperacyjnym - anestezjolodzy, lekarze różnych specjalności zabiegowych oraz pielęgniarki - musi ukończyć szkolenie z zakresu uśmierzania bólu pooperacyjnego. Kolejny warunek to prowadzenie monitoringu natężenia bólu. Kilka razy w ciągu doby, (co najmniej 4 razy) pacjent, który przeszedł operację, powinien ocenić poziom odczuwanego przez siebie bólu. Pacjent wskazuje natężenie bólu posługując się skalą numeryczną (od 1 do 10) lub wzrokową - wskazując odpowiedni kolor odpowiadający jego odczuciom bólowym (od zielonego do czerwonego). Wyniki te powinny być zapisywane na karcie i służyć doborowi odpowiednich dawek leków przeciwbólowych. Trzecim zobowiązaniem szpitala/oddziału jest informowanie pacjentów o możliwości i metodach uśmierzania bólu pooperacyjnego przed zabiegiem. Informacje te mogą być przekazywane w rozmowie z pacjentem, a także w postaci ulotki informacyjnej. W szpitalach i na oddziałach, które ubiegają się o certyfikat musi być obowiązkowo prowadzona dokumentacja dotyczącą pomiarów bólu i zastosowanego postępowania przeciwbólowego, które powinno być zgodne z rekomendacjami uśmierzania bólu. Organizatorzy projektu opracowali specjalną ,,Kartę dokumentacji postępowania przeciwbólowego", która zawiera informacje dotyczące pacjenta, chorób towarzyszących, przeprowadzonego zabiegu i zastosowanego znieczulenia oraz zastosowanego postępowania przeciwbólowego (ze wskazaniem leku, dawki i metody podania). Karta ta musi być wypełniana dla każdego operowanego pacjenta. Ostatnim wymogiem jest bezwzględne przestrzeganie zasady raportowania wystąpienia u pacjenta działań niepożądanych związanych z zastosowanym leczeniem.

W Polsce wciąż pokutuje przekonanie, że ból jest nieodzowną częścią choroby i trzeba go cierpliwie znosić. Takie przekonanie panuje zarówno wśród pacjentów, jak i lekarzy. Tymczasem uśmierzanie bólu pooperacyjnego powinno być standardem. Nie tylko ze względu na to, że polepsza komfort życia pacjenta, ale także przynosi konkretne korzyści finansowe budżetowi państwa. W polskich szpitalach u ponad połowy chorych bólu pooperacyjnego nie uśmierza się we właściwy sposób.

Ból pooperacyjny jest nie tylko źródłem cierpienia dla pacjenta - jest także przyczyną innych dolegliwości, takich jak zaburzenia krążenia czy oddychania. Ból osłabia wentylację płuc, zwiększa pobór tlenu, nasila rozpad białek, powoduje także zaburzenia elektrolitowe (utratę potasu oraz zatrzymanie wody i sodu). Nie bez znaczenia jest stres związany z bólem, który rozregulowuje układ odpornościowy przedłużając czas rekonwalescencji. Nadmierny ból wywołuje depresję, która sprawia, że cierpienie jest jeszcze bardziej dotkliwe.

Nieuśmierzony lub źle leczony ból pooperacyjny i wynikające z niego powikłania lub silne dolegliwości bólowe, są też najczęstszą przyczyną przedłużającego się pobytu pacjenta w szpitalu. Z danych Polskiego Towarzystwa Badania Bólu (PTBB) wynika, że powikłania spowodowane niewłaściwym uśmierzaniem bólu wydłużają pobyt chorego w szpitalu średnio o jeden dzień. PTBB szacuje, że ok. 190 tys. pacjentów rocznie pozostaje w szpitalu dłużej z powodu komplikacji wywołanych bólem pooperacyjnym. Dla szpitali oznacza to dodatkowe koszty.

Mimo, iż ból uznawany jest powszechnie za jeden z podstawowych parametrów życiowych, w większości szpitali w Polsce nie monitoruje się jego natężenia, podczas gdy obowiązkowo kontroluje się inne parametry: np. oddech, tętno, ciśnienie tętnicze i temperaturę ciała. W polskich szpitalach nie ma formalnego obowiązku wprowadzenia specjalnych procedur przeciwbólowych, które funkcjonują w wielu krajach europejskich. We Francji, gdzie wprowadzono ogólnokrajowy program walki z bólem po kilkunastu miesiącach odsetek pacjentów skarżących się na ból pooperacyjny spadł z 46% do zaledwie 4,2%.

Więcej informacji na temat projektu ,,Szpital bez bólu" i na bieżąco aktualizowana lista placówek w nim uczestniczących znajduje się na stronie internetowej - kliknij.